mirmirik / günlük / Şizofren Sayıklamalar ya da “diğer bana” notlar!

Şizofren Sayıklamalar ya da “diğer bana” notlar!

Posted on

Birazdan…
Biraz sonra, burada…
Burada, birazdan…
Baslayacagim…

Burasi, bu zaman için baslamaya uygun bir yer; bitirmeye oldugu gibi.
Burada neden böyle bir ise kalkistigimi anlatmaya baslayacagim.
Mitolojik, kurgusal ya da fantastik kurgu ürünü olan `yasam parçalari`ni bir araya getirip de, burada karmasik cümlelerle sunmadigimi anlatacagim insanlara.
Seytanla isbirligine gidip de, -tipki onun yaptigi gibi- ‘kendimin olmadigina inandirmaya çalismadigima’ inandirmaya çalisacagim insanlari.
Tanidiklarima, taniyamadiklarima, tanimak istediklerime, görmek istemediklerime…
Hepsine ve hiçbirine!

Ya da…
Ya da yapmayacagim bunlari.
Sigarami yakacagim,
Demlenmis çayimdan bir bardak dolduracagim,
Masamin basina geçip huzurumun duvarda duran fotograflarina bakacagim.
Ilk yudumla beraber elim klavyeye uzanacak,
Klavyede parmaklarim harflere basacak.
Önce kelimeler olusturacak, sonra da cümleler.
Bir iki satir yazacagim.
Söyle baslayacagim;
‘Birazdan…
Biraz sonra, burada…
Burada, birazdan…
Baslayacagim…’

Devamini getiremeyip bu saçmaliklarin, bikacagim. Cayim soguyacak, sigaram bitecek ve benim de uykum gelecek.
Huzurum yanima gelip, ‘bir bardak çay daha ister misin’ diyecek. ‘Uyusak nasil olur’ diye cevaplayacagim. Bana sarilacak, kapanmak üzere olan siskin gözümden öpecek. ‘Hadi’ diyecek. ‘Hadi sarilalim, sonra da uyuyalim misil misil’.

Kollarimda dünyanin en büyük huzuru, buna bagli olarak düsüncelerimde baris, gözler uyumak için kapali, aklimda da o güzel adamin o güzel siiri…
Uyuyacagim;

‘Iliskiler restoraninda karsilastik seninle
Hani hayat yolundaki,
Yalnizlik duraginin karsisi
Ayni masaya düstük rezervasyonumuz yok diye
Önce sicak bakislardan içtik, içimizi isitan,
Ardindan ortaya güzel sözler söyledik..
Bir de agzimizin tadini bozan o aci ayrilik olmasa…

Hesabi kabarik geldi bu askin,
Gençligimle ödedim güzelim, üstü kalsin…’
(Serkan Eroglu )

16/03/2005 – 01.40

Ayni gece, saat: 3.08;

Uykumdan uyandim. Huzurumun kollarini üzerimden çekecegimi, O` nu rahatsiz edip uyandiracagimi düsünerek gözlerimi açtim. Oysa ‘huzurum’ o anda yanimda degildi. Rüya mi görmüstüm? Yataktan dogruldum ve bilgisayarimin basina geçtim. `Ctrl+Esc` ve `R`. Sonrasinda da `notepad` ve `enter`. Yazmaya çalistim. Söyle basladim;

‘Birazdan…
Biraz sonra, burada…
Burada, birazdan…
Baslayacagim…’

`Ctrl+S` ve `Alt+F4`. `Ctrl+Esc`, sonra `u` sonra da `enter`.
Yattim…
Uyudum…

Not: Bu yaziyi Mart 2005` de yazmisim. Buna benzer onlarca yazi gibi, siteye koymamisim. Yeni yila yaklasirken eskileri eklemenin zamani gibi…

Eklemek istedikleriniz?

Top