mirmirik / günlük / Yasayamadik ya da `zaten ölü dogduk` biz…

Yasayamadik ya da `zaten ölü dogduk` biz…

Posted on

Biz hiç kendimiz olamadik. Hep kendimiz olmak adina baskalarinin hayatlarini yasadik. Baskalarini sevdik ve hep saydik. Ama yas bir sekilde kemâle erince anladik ki esasinda biz hiç yasamadik…

        Hep geride kalana üzüldük. Oysa hiç anlayamadik ki biz; “esas olan bugündür”. Bugünü yasayamayinca insan iste `bu` durumda olur. Kendini yer bitirir de, eli telefondan düser, hiç aramamak için sevdigini. Yalin ve çiplak yasayamaz kendisi olanini. Bir kere bile dogru dürüst söyleyemez; “ben seni seviyorum be!”. Yolu hep yokus tarafindaki sapaga çeker. Hep “ben senin yoklugunda bir hiçim, esasinda ben, ben bile degilim” diye geveler durur agzinda. Süslü kelimeler/cümleler arar hep kafasinin içinde bunun çiplaklik oldugu iddiasi ile. Karsisindaki anlayamasin da kirmaya çalissin karaya boyanmis aynalarini. Insana kendisini gösterme seklinin bu oldugunu düsünür belki de.

<null>

        `FortuneTeller` diye adlandirilir insan kimi zaman karsisindaki tarafindan. `Karsisindaki` degil de `yanindaki` olsun istemistir belki de digeri. Oysa anlayamamistir birisi digerinin sevgisini. Kendi yasantilarinin digerinden üstte oldugunu düsünmüstür. Kendi acilari digerininkinden büyüktür. Kisi kendinden geçmistir askindan dolayi ama digeri hep eglencededir, arkadaslari ile çok güzel günler geçirmektedir belki de. Kendisine deger verilmedigini düsünür, kendisine bakan göze esasinda hiç bakmadigi halde. Kendi kafasinda kendi sevgisini tartip digerini de diger kefeye koyar ve itirazini yapip mahkemeye basvurur. `Bu böyle olmaz, ben bunu istemiyorum`…

Hakimin karari bellidir;

– Yaz kizim. “Ileride aci çekmemeleri ve çektirmemeleri adina iki sabikalinin da idamina…”.

        Böylece öldürürken biri digerini, kendisi de ölüm yolunda en güzel adimini atmistir. Oysa bir tarafin simdiye kadar yasadigi hayatinda varolan ilk `yasanmis`tir belki de digeri. Bunun farkina varamayip da tetigi çeken olmustur `giden`, aci vermemek ve de çekmemek adina. Shi(f)t tusu yardimiyla baglarini kopartmistir tamamen silerek O` nu. Artik demirini toparlamis ve açilmistir denize. Farkina varamaz ki esasinda. Deniz çoktan buhar olup da bulutuna kavusmustur. Yagmur olup da geriye dönecek midir belli degildir. Önüne çikan daga baglidir. Yüksek ise o dag, çabucak kavusacaktir toprak denizine ve deniz de topragina. Dag çikmazsa karsisina bulutun, toprak kuruyup çatlayacak ve üzerinde yesertmeye çalistigi yesilligi de sarartacaktir.

</null>

        Biz zaten ölü dogduk Jas. Dogdugumuzda içimizde yoktu ki terketmeler, kendi mutlulugumuzu düsünmeler. Sonradan satin almaya çalistik bütün `mutluluk` romanlarini ideefixe` den. Simdiki mutlu yasayanlara bir bak. Hepsi yasamla dolu. Islerine, okullarina devam ediyorlar hepsi. Patronlarinin ya da ögretmenlerinin söyledikleri hep kulaklarinda onlarin. Hakimin söyledikleri ise bizim kulagimizda.

– “Ileride aci çekmemeleri ve çektirmemeleri adina iki sabikalinin da idamina…”.

00:22

Eklemek istedikleriniz?

Top