mirmirik / günlük / Olabildi, oluyor, olacak…

Olabildi, oluyor, olacak…

Posted on

        Bir yere ulasabildim sonunda. Orada yasiyorum artik. Oldu sonunda. Olabildi. Nette o yer kaplayan byte` lar benim siginagim olmaktan çikti artik. Hayatimi yönlendiren, ekmegimi kazandigim birler ve sifirlar anlam ile doldular gene. Içim artik disari çikti. Diledigim gibi kusuyorum içimdekini istedigim kisiye, yeteri kadar uyuyorum sarilarak sevgili dedigime. Bu yetti bana. Hiçbir seyi geri istemiyorum. Ne bir derin iç çekis olsun, ne de deniz kokusu burnumu doldursun artik.

        Esasinda hersey sadece benim istegimle oluyor. Esasinda çok kolay hersey. üok basit. Yalin. Yasamim dolu artik. Ugrasisi da var, acisi da var ama ne kadar da özlenmis bu hayat. Böylesine yasamak…

        Özlüyorum ama hala. Özledigimin ne oldugunu da biliyorum. Senin içinde yeserttigim ‘ben’misim özledigim. O zamanlardaki huzurum imis özledigim. Artik sorular yok bu konuda. Cevaplari hep ‘ben’ olan sorularmis onlar. Kendimi kandirmak degil de itiraf etmekmis kendime. Bunu da sirf kendi huzurum ve su anki mutlulugum için yapmaktaymisim esasinda. Sende saflik da yokmus benim alabilecegim. Sen zaten hepsini birakmissin geldigin yerde. Tüketecek bir sey kalmamis bana da. Tükenecek sey benmisim megersem. Gittin diyordum ya, sen zaten yokmussun ki burada. Benmisim zaten burada yasayan, insan dediklerimle.

Özledigim sürece var olacaktin bende, benim içimde.

Sen artik yoksun buralarda.

Unutmadim olaylari, hepsi benligimde.

Vazgeçtim sadece.

Özlememek bir daha.

Yalan bu laf belki de,

Sadece ‘seni’ özlememek ya da ‘sana’ özlem duymamak var içimde.

Katlanmak da degil bunlara. Kagit olmadigimi farkettim geçenlerde.

Katlanamam ki ben ikiye.

Esas simdi ‘ben’ oldum.

‘Ben’ olarak hissettim gene.

        ‘Nasil’ ve ‘neden’ kelimeleri de yok artik soru isaretlerimin önündeki cümlelerde. Cevaplari belli olan sorular da olmayacak zaten içimde. Gelecek zamanli cümleler mutluluk veriyor artik. ümit dogdu gene içimde. Doyasiya eglenmeli bundan sonra. Doyasiya asik, doyasiya fedakarlik gene. Herhangi bir seyi içimden silip atmaya, kazimaya da gerek yok. Vazgeçersin olur biter insanlardan. Telefon rehberinden silmek kadar basit esasinda. Names / Options / Erase / OK.

        Birisini ‘hatali/suçlu bu’ diye adlandirmak da yanlis. Özür dilemek dogru da olsa, yapilanlardan sonra bir önemi de yok artik bunun. Saflik, salaklik olarak adlandirilir bundan sonrasindaki her ‘özür’. Dilenmeyecek zaten bu yüzden de. Sana normal gelen sekilde yasayarak zaten mutluymussun, huzurluymussun. Bu sekilde ‘insan’ olmussun. Bu sekilde devam et. Ileride bir ‘anne’ ol sen de. üocuguna kendi dogrularini göster. Yasantinin aynisini ögret ona da. O da huzurlu olsun, mutlu olsun ‘aynen’ senin gibi. Böyle bilin etrafinda. Benim seni ‘simdilerde’ bildigim gibi.

Böylesini bilmek beni daha mutlu bir yasayan yapar.

Simdilerde yasadigim rüyadaki gibi;

Özümdeki nuru kimse alamasin artik.

Kendine iyi bak.

Geçmisindeki gibi mutlu ol!

Hosçakal!

Geçmisindeki gibi ‘hos’ kal!

Hep hatirlayacagim ‘o’ çifte kisilik gibi kal.

Kendine geçmisindeki gibi bak.

Geçmisindeki gibi mutlu ol!

Kendine geçmisindeki gibi iyi davran.

Geçmisindeki gibi mutlu ol!

Geçmisindeki gibi ‘hos’ kal.

O papatyalari kurutan da sen ol.

Bir teneke dolusu olsun.

Beyaz degil de artik kuruduklari için siyah renkli olsun

Kendine geçmisindeki gibi iyi bak

Hosçakal.

Eklemek istedikleriniz?

Top