mirmirik / günlük / Katli Vâcip.

Katli Vâcip.

Posted on

Çakmagin kivilcimlari gibi dagildik gene etrafa. Tutusturacak az miktarda gaz bulduk onu da tüketip kendi yoklugumuza kattik. Yoklugumuzdan dogan ise bir tiryakinin o güzelim dudagindaki sigara oldu. O güzel kisi de onu içine çekip tüketsin, yere atip da ayakkabisi ile ezsin diye dogurduk sanki bu sigarayi.

        Görevini tam anlamiyla yerine getirdi esasinda güzel olan tiryaki. Acimadi hiç bizim çocugumuza O. Cigerlerine giden yolda saga sola tutunmaya çabalasa da o duman, sonunda cigerlerine ve oradan da kanina karisip beynine ulasti O” nun. Beyninde anlasilmaz hayaller kurup cigerlerinde kalan karbondioksiti firlatip atti ilk basta. Sonra nefes üstüne nefes çekti sigaradan. Tüm benligini ona teslim etmis gibi göründü. Aslinda paketinde daha birçok sigara oldugunu O da biliyordu. Bunu bilmeyen tek kisi bizim sigaramizdi. Paketinde korunmali bir sekilde dururken neden kendisini seçmisti ki? Madem yere firlatip atacakti, neden onu yakmisti ki? Yanik sigaranin hoslanilmayan kismi olan izmaritine dogru ilerledikçe bunu düsünüyordu sadece bizim sigaramiz. Bir yandan da –arada bir- parantezler içi yasamindan kurtulup “Ne var ki? Hiç bir sigara vitrinde durmak için üretilmemistir zaten” diyordu.

        O güzel dudakli tiryaki yere firlatip attiginda sigarayi, üstüne bir kere daha basmak için çaba da göstermedi, umursamaz oldu bir anda.

“Öldü O” dedi.

“O” nu ben öldürdüm.”

11.03.2003 – 02:46

Eklemek istedikleriniz?

Top