mirmirik / günlük / Gece 3 – 4

Gece 3 – 4

Posted on

Gecenin üçünde geçtik onca yolu.

Taksim – Bostanci minibüsüne birlikte binmistik, birlikte indik, birlikte yürüdük çok uzun bir yolu. Ne bir araba sesi bölebildi suskunlugumuzu, ne bir kedi mirlamasi ne de uykusuz insanlarin balkonlardaki sigara nefesleri. Suskunduk. Konusmaya gerek yoktu. Anlatabileceklerimizi anlatmistik tüm yol boyunca. Yasadiklarimizi anlatmistik birbirimize gözlerle. Bizlere bir anlam yüklemek isteyen insanlardan bahsetmistik. Bizim nefretimizi ve sevgimizi anlamazdan gelenlerden dertlenmistik de o yüzden gelmistik zaten Istanbul’ un en kahpe semtine. Ikimizin de tek istegi bize aci çektiren insanlarin, bize çektirdikleri acinin çok daha fazlasinin baslarina gelmesiydi. Özgürlük adi altindaki iskencelerin, kat be kat fazlasini görmelerini dilemistik ikimizin de hayatina giren ve çikan kisilerin. Mutluluktan yanlarina varilmiyordu artik. Yeni bir “skor” elde etmislerdi. Tadlarini onlar çikarsin, biz de aci taraflarini bitirelim o yemegin…

Alistik artik. Düsünülmeyen normallesti gözümüzde, bunlari bize yapanlarin yetistirilme tarzlarini, onlari yetistirenlerin ve bunlari bize yapanlarin kisiliklerini ön plana alinca. Sevgi damladi onun mavi gözlerinden. Canimiz yandi gene. Oturup evde gözlerimizi islattik. Enayi olan bizdik ne de olsa. Hak etmistik herseyi ilk sevdigimizde. Onlar ise kucak kucaga, alt alta, üst üste ihanetlerinin sevinci içindeydiler su anda. Sarildik. Frank Sinatra ya da Nina Simone yardimci olamadi bu sefer ikimize de. Ne bir elf kadini geldi bu sefer yardima ne de o lanet olasica büyücü. üçüncü defa terkedilmistik.

Yalnizdik. Iki basimizaydik. Iki kisiydik. Iki benliktik. Tek olduk. Bir olduk. Ben olduk. O olduk. Karistirip birbirimizi, birbirimize karistik. Bütün olduk. Bir kisi olduk digerlerinin ihanetle basarabildigi gibi. Uyuyakaldik sarmas dolas.

14.06.`03

3:45

Eklemek istedikleriniz?

Top